Mezmurlar 120

שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת¹ אֶל־יְ֭הוָה בַּצָּרָ֣תָה לִּ֑י קָ֝רָ֗אתִי וַֽיַּעֲנֵֽנִי׃

Sıkıntı içinde Yahve’yi çağırdım. Bana yanıt verdi.

יְֽהוָ֗ה הַצִּ֣ילָה נַ֭פְשִׁי מִשְּׂפַת־שֶׁ֑קֶר מִלָּשׁ֥וֹן רְמִיָּֽה׃

Ey Yahve, canımı yalancı dudaklardan, aldatıcı dilden kurtar.

מַה־יִּתֵּ֣ן לְ֭ךָ וּמַה־יֹּסִ֥יף לָ֗ךְ לָשׁ֥וֹן רְמִיָּֽה׃

Ey aldatıcı dil, sana ne verilecek, senin için daha çok ne yapılacak?

חִצֵּ֣י גִבּ֣וֹר שְׁנוּנִ֑ים עִ֝֗ם גַּחֲלֵ֥י רְתָמִֽים׃

Güçlünün sivri oklarıyla, ardıç kömürü.

אֽוֹיָה־לִ֭י כִּי־גַ֣רְתִּי מֶ֑שֶׁךְ שָׁ֝כַ֗נְתִּי עִֽם־אָהֳלֵ֥י קֵדָֽר׃

Vay halime, Meşek'te yaşadığım, Kedar'ın çadırları arasında oturduğum için!

רַ֭בַּת שָֽׁכְנָה־לָּ֣הּ נַפְשִׁ֑י עִ֝֗ם שׂוֹנֵ֥א שָׁלֽוֹם׃

Canım uzun zamandır esenlikten nefret edenle mesken tutuyor.

אֲֽנִי־שָׁ֭לוֹם וְכִ֣י אֲדַבֵּ֑ר הֵ֝֗מָּה לַמִּלְחָמָֽה׃

Ben esenlikten yanayım, ama ben konuşunca, onlar savaştan yana.