Mezmurlar 22

לַ֭מְנַצֵּחַ עַל־אַיֶּ֥לֶת הַשַּׁ֗חַר מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃

Tanrım, Tanrım, beni neden bıraktın? Neden bana yardım etmekten, iniltimin sözlerinden bu kadar uzaksın?

¹אֵלִ֣י אֵ֭לִי לָמָ֣ה עֲזַבְתָּ֑נִי רָח֥וֹק מִֽ֝ישׁוּעָתִ֗י דִּבְרֵ֥י שַׁאֲגָתִֽי׃

Tanrım, gündüz çağırıyorum ama yanıt vermiyorsun, geceleyin ve sessiz kalmıyorum.

¹אֱֽלֹהַ֗י אֶקְרָ֣א י֭וֹמָם² וְלֹ֣א תַעֲנֶ֑ה וְ֝לַ֗יְלָה וְֽלֹא־דֽוּמִיָּ֥ה לִֽי׃

Oysa sen kutsalsın, meskenini İsrael'in övgüleri üzerine kurarsın.

¹וְאַתָּ֥ה קָד֑וֹשׁ י֝וֹשֵׁ֗ב תְּהִלּ֥וֹת יִשְׂרָאֵֽל׃

Atalarımız sana güvendi. Güvendiler ve sen de onları kurtardın.

¹בְּ֭ךָ בָּטְח֣וּ אֲבֹתֵ֑ינוּ בָּ֝טְח֗וּ וַֽתְּפַלְּטֵֽמוֹ׃

Sana seslendiler ve kurtuldular. Sana güvendiler ve hayal kırıklığına uğramadılar.

¹אֵלֶ֣יךָ זָעֲק֣וּ וְנִמְלָ֑טוּ בְּךָ֖ בָטְח֣וּ וְלֹא־בֽוֹשׁוּ׃

Ama toprak kurduyum ben, insan değilim, insanların yüz karasıyım, halkın hor gördüğü biri.

¹וְאָנֹכִ֣י תוֹלַ֣עַת וְלֹא־אִ֑ישׁ חֶרְפַּ֥ת אָ֝דָ֗ם וּבְז֥וּי עָֽם׃

Beni görenlerin hepsi benimle alay ediyor. Dudaklarıyla beni aşağılıyorlar. Başlarını sallayıp şöyle diyorlar:

¹כָּל־רֹ֭אַי יַלְעִ֣גוּ לִ֑י יַפְטִ֥ירוּ בְ֝שָׂפָ֗ה יָנִ֥יעוּ רֹֽאשׁ׃

“Yahve’ye güvendi. Onu kurtarsın. Madem ondan hoşlanıyor, onu kurtarsın bakalım!”

¹גֹּ֣ל אֶל־יְהוָ֣ה יְפַלְּטֵ֑הוּ יַ֝צִּילֵ֗הוּ כִּ֘י חָ֥פֵֽץ בּֽוֹ׃

Oysa beni rahimden sen çıkardın. Ana kucağındayken güvenmemi sağladın.

¹כִּֽי־אַתָּ֣ה גֹחִ֣י מִבָּ֑טֶן מַ֝בְטִיחִ֗י עַל־שְׁדֵ֥י אִמִּֽי׃

Ana rahminden sana teslim edildim. Doğumumdan beri Tanrım sensin.

¹עָ֭לֶיךָ הָשְׁלַ֣כְתִּי מֵרָ֑חֶם מִבֶּ֥טֶן אִ֝מִּ֗י אֵ֣לִי אָֽתָּה׃

Benden uzak durma, çünkü sıkıntı yakın. Çünkü yardım edecek kimse yok.

¹אַל־תִּרְחַ֣ק מִ֭מֶּנִּי כִּי־צָרָ֣ה קְרוֹבָ֑ה כִּי־אֵ֥ין עוֹזֵֽר׃

Birçok boğalar beni kuşattı. Başan'ın güçlü boğaları çevremi sardı.

¹סְ֭בָבוּנִי פָּרִ֣ים רַבִּ֑ים אַבִּירֵ֖י בָשָׁ֣ן כִּתְּרֽוּנִי׃

Bana karşı ağızlarını sonuna kadar açıyorlar, avını parçalayan aslanlar gibi kükrüyorlar.

¹פָּצ֣וּ עָלַ֣י פִּיהֶ֑ם אַ֝רְיֵ֗ה טֹרֵ֥ף וְשֹׁאֵֽג׃

Su gibi dökülüyorum. Bütün kemiklerim eklemlerinden çıktı. Yüreğim balmumu gibi, içimde eriyor.

¹כַּמַּ֥יִם נִשְׁפַּכְתִּי֮ וְהִתְפָּֽרְד֗וּ כָּֽל־עַצְמ֫וֹתָ֥י הָיָ֣ה לִ֭בִּי כַּדּוֹנָ֑ג נָ֝מֵ֗ס בְּת֣וֹךְ מֵעָֽי׃

Gücüm çömlek parçası gibi kurudu. Dilim damağıma yapışıyor. Beni ölüm toprağına yatırdın.

¹יָ֘בֵ֤שׁ כַּחֶ֨רֶשׂ ׀ כֹּחִ֗י וּ֭לְשׁוֹנִי² מֻדְבָּ֣ק מַלְקוֹחָ֑י וְֽלַעֲפַר־מָ֥וֶת תִּשְׁפְּתֵֽנִי׃

Çünkü köpekler çevremi sardı. Kötüler sürüsü beni kuşattı. Ellerimi ve ayaklarımı deldiler.¹

¹כִּ֥י סְבָב֗וּנִי כְּלָ֫בִ֥ים עֲדַ֣ת מְ֭רֵעִים הִקִּיפ֑וּנִי כָּ֝אֲרִ֗י יָדַ֥י וְרַגְלָֽי׃

Bütün kemiklerimi sayabilirim. Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.

¹אֲסַפֵּ֥ר כָּל־עַצְמוֹתָ֑י הֵ֥מָּה יַ֝בִּ֗יטוּ יִרְאוּ־בִֽי׃

Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar. Elbisem için kura çekiyorlar.

¹יְחַלְּק֣וּ בְגָדַ֣י לָהֶ֑ם וְעַל־לְ֝בוּשִׁ֗י יַפִּ֥ילוּ גוֹרָֽל׃

Ama sen, ey Yahve, uzak durma! Sensin benim yardımcım. Bana yardım etmek için acele et!

¹וְאַתָּ֣ה יְ֭הוָה אַל־תִּרְחָ֑ק אֱ֝יָלוּתִ֗י לְעֶזְרָ֥תִי חֽוּשָׁה׃

Canımı kılıçtan, değerli hayatımı köpeğin gücünden kurtar.

¹הַצִּ֣ילָה מֵחֶ֣רֶב נַפְשִׁ֑י מִיַּד־כֶּ֝֗לֶב יְחִידָתִֽי׃

Aslanın ağzından kurtar beni! Evet, beni yaban öküzlerinin boynuzlarından kurtardın.

¹ה֭וֹשִׁיעֵנִי מִפִּ֣י אַרְיֵ֑ה וּמִקַּרְנֵ֖י רֵמִ֣ים עֲנִיתָֽנִי׃

Adını kardeşlerime duyuracağım. Topluluğun ortasında seni öveceğim.

¹אֲסַפְּרָ֣ה שִׁמְךָ֣ לְאֶחָ֑י בְּת֖וֹךְ קָהָ֣ל אֲהַלְלֶֽךָּ׃

Ey Yahve'den korkanlar, O’nu övün! Ey Yakov soyu, O'nu yüceltin! Ey İsrael soyu, O'ndan korkun!

¹יִרְאֵ֤י יְהוָ֨ה ׀ הַֽלְל֗וּהוּ כָּל־זֶ֣רַע יַעֲקֹ֣ב כַּבְּד֑וּהוּ וְג֥וּרוּ מִ֝מֶּ֗נּוּ כָּל־זֶ֥רַע יִשְׂרָאֵֽל׃

Çünkü O, mazlumun sıkıntısını küçümsemedi, tiksinmedi. Yüzünü de ondan gizlemedi; ama mazlum O’na seslenince, O sesini duydu.

¹כִּ֤י לֹֽא־בָזָ֨ה וְלֹ֪א שִׁקַּ֡ץ עֱנ֬וּת עָנִ֗י וְלֹא־הִסְתִּ֣יר פָּנָ֣יו מִמֶּ֑נּוּ וּֽבְשַׁוְּע֖וֹ אֵלָ֣יו שָׁמֵֽעַ׃

Büyük toplulukta övgüm sendendir. O’ndan korkanların önünde adaklarımı yerine getireceğim.

¹מֵ֥אִתְּךָ֗ תְֽהִלָּ֫תִ֥י בְּקָהָ֥ל רָ֑ב נְדָרַ֥י אֲ֝שַׁלֵּ֗ם נֶ֣גֶד יְרֵאָֽיו׃

Alçakgönüllüler yiyip doyacak. O’nu arayanlar Yahve'ye şükredecekler. Yürekleriniz sonsuza dek yaşasın.

¹יֹאכְל֬וּ עֲנָוִ֨ים ׀ וְיִשְׂבָּ֗עוּ יְהַֽלְל֣וּ יְ֭הוָה דֹּ֣רְשָׁ֑יו יְחִ֖י לְבַבְכֶ֣ם לָעַֽד׃

Yeryüzünün bütün uçları hatırlayacak ve Yahve’ye dönecek. Ulusların bütün soyları senin önünde tapınacaklar.

¹יִזְכְּר֤וּ ׀ וְיָשֻׁ֣בוּ אֶל־יְ֭הוָה כָּל־אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְיִֽשְׁתַּחֲו֥וּ לְ֝פָנֶ֗יךָ כָּֽל־מִשְׁפְּח֥וֹת גּוֹיִֽם׃

Çünkü krallık Yahve’nindir. Uluslar üzerinde hükümdar O’dur.

¹כִּ֣י לַ֭יהוָה הַמְּלוּכָ֑ה וּ֝מֹשֵׁ֗ל בַּגּוֹיִֽם׃

Dünyanın bütün zenginleri yiyecek ve tapınacaklar. Toprağa inen herkes O’nun önünde eğilecek, canını hayatta tutamayanlar bile.

¹אָכְל֬וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲוּ֨וּ ׀² כָּֽל־דִּשְׁנֵי־אֶ֗רֶץ לְפָנָ֣יו יִ֭כְרְעוּ כָּל־יוֹרְדֵ֣י עָפָ֑ר וְ֝נַפְשׁ֗וֹ לֹ֣א חִיָּֽה׃

Gelecek kuşaklar O’na hizmet edecek. Sonraki kuşaklara Efendi anlatılacak.

¹זֶ֥רַע יַֽעַבְדֶ֑נּוּ יְסֻפַּ֖ר לַֽאדֹנָ֣י לַדּֽוֹר׃

Gelip O'nun doğruluğunu henüz doğmamış halka bildirecekler. Çünkü bunu O yaptı.

¹יָ֭בֹאוּ וְיַגִּ֣ידוּ צִדְקָת֑וֹ לְעַ֥ם נ֝וֹלָ֗ד כִּ֣י עָשָֽׂה׃