Mezmurlar 53

לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־מָחֲלַ֗ת מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִֽד׃

Akılsız, yüreğinde “Tanrı yoktur” dedi. Yozlaştılar ve iğrenç şeyler yaptılar. İyilik eden kimse yok.

¹אָ֘מַ֤ר נָבָ֣ל בְּ֭לִבּוֹ אֵ֣ין אֱלֹהִ֑ים הִֽ֝שְׁחִ֗יתוּ וְהִֽתְעִ֥יבוּ עָ֝֗וֶל אֵ֣ין עֹֽשֵׂה־טֽוֹב׃

Anlayan, Tanrı’yı arayan birinin olup olmadığını görmek için, Tanrı gökten insanoğullarına baktı.

¹אֱֽלֹהִ֗ים מִשָּׁמַיִם֮ הִשְׁקִ֪יף עַֽל־בְּנֵ֫י אָדָ֥ם לִ֭רְאוֹת הֲיֵ֣שׁ מַשְׂכִּ֑יל דֹּ֝רֵ֗שׁ אֶת־אֱלֹהִֽים׃

Hepsi geri döndü. Birlikte kirlendiler. İyilik eden kimse yok, bir kişi bile.

¹כֻּלּ֥וֹ סָג֮ יַחְדָּ֪ו נֶ֫אֱלָ֥חוּ אֵ֤ין עֹֽשֵׂה־ט֑וֹב אֵ֝֗ין גַּם־אֶחָֽד׃

Kötülük edenlerin bilgisi yok mu? Halkımı ekmek yer gibi yiyor, Tanrı'yı çağırmıyorlar.

¹הֲלֹ֥א יָדְעוּ֮ פֹּ֤עֲלֵ֫י אָ֥וֶן אֹכְלֵ֣י עַ֭מִּי אָ֣כְלוּ לֶ֑חֶם אֱ֝לֹהִ֗ים לֹ֣א קָרָֽאוּ׃

Korkunun olmadığı yerde çok korktular. Çünkü Tanrı sana karşı ordugâh kuranın kemiklerini dağıttı. Onları utandırdın, çünkü Tanrı onları reddetti.

¹שָׁ֤ם ׀ פָּֽחֲדוּ־פַחַד֮ לֹא־הָ֪יָה֫ פָ֥חַד כִּֽי־אֱלֹהִ֗ים פִּ֭זַּר עַצְמ֣וֹת חֹנָ֑ךְ הֱ֝בִשֹׁ֗תָה כִּֽי־אֱלֹהִ֥ים מְאָסָֽם׃

Keşke İsrael'in kurtuluşu Siyon'dan gelseydi! Tanrı, halkını sürgünden geri getirince, Yakov sevinecek, İsrael coşacak.

¹מִ֥י יִתֵּ֣ן מִצִּיּוֹן֮ יְשֻׁע֪וֹת יִשְׂרָ֫אֵ֥ל בְּשׁ֣וּב אֱ֭לֹהִים שְׁב֣וּת עַמּ֑וֹ יָגֵ֥ל יַ֝עֲקֹ֗ב יִשְׂמַ֥ח יִשְׂרָאֵֽל׃