Mezmurlar 71

בְּךָֽ־יְהוָ֥ה חָסִ֑יתִי אַל־אֵב֥וֹשָׁה לְעוֹלָֽם׃

Sana sığınıyorum, ey Yahve. Hayal kırıklığına uğratma beni hiçbir zaman.

בְּצִדְקָתְךָ֗ תַּצִּילֵ֥נִי וּֽתְפַלְּטֵ֑נִי הַטֵּֽה־אֵלַ֥י אָ֝זְנְךָ֗ וְהוֹשִׁיעֵֽנִי׃

Beni kendi doğruluğunla kurtar, bana yardım et. Kulak ver bana ve beni kurtar.

הֱיֵ֤ה לִ֨י ׀ לְצ֥וּר מָע֡וֹן לָב֗וֹא תָּמִ֗יד צִוִּ֥יתָ לְהוֹשִׁיעֵ֑נִי כִּֽי־סַלְעִ֖י וּמְצוּדָתִ֣י אָֽתָּה׃

Her zaman gidebileceğim sığınacak kayam ol. Kurtulmam için buyruk ver, çünkü kayam ve kalem sensin benim.

אֱֽלֹהַ֗י פַּ֭לְּטֵנִי מִיַּ֣ד רָשָׁ֑ע מִכַּ֖ף מְעַוֵּ֣ל וְחוֹמֵץ׃¹

Ey Tanrı, kurtar beni, kötünün, haksızın, zalimin elinden.

כִּֽי־אַתָּ֥ה תִקְוָתִ֑י אֲדֹנָ֥י יְ֝הוִ֗ה מִבְטַחִ֥י מִנְּעוּרָֽי׃

Çünkü benim umudum, gençliğimden beri güvendiğim sensin, ey Efendi Yahve.

עָלֶ֤יךָ ׀ נִסְמַ֬כְתִּי מִבֶּ֗טֶן מִמְּעֵ֣י אִ֭מִּי אַתָּ֣ה גוֹזִ֑י בְּךָ֖ תְהִלָּתִ֣י תָמִֽיד׃

Ana rahminden beri sana güvendim. Beni ana rahminden çıkaran sensin. Seni hep öveceğim.

כְּ֭מוֹפֵת הָיִ֣יתִי לְרַבִּ֑ים וְ֝אַתָּ֗ה מַֽחֲסִי־עֹֽז׃

Birçokları için şaşılacak biriyim, ama sen benim güçlü sığınağımsın.

יִמָּ֣לֵא פִ֭י תְּהִלָּתֶ֑ךָ כָּל־הַ֝יּ֗וֹם תִּפְאַרְתֶּֽךָ׃

Ağzım senin övgünle, gün boyu senin yüceliğinle dolu olacak.

אַֽל־תַּ֭שְׁלִיכֵנִי לְעֵ֣ת זִקְנָ֑ה כִּכְל֥וֹת כֹּ֝חִ֗י אַֽל־תַּעַזְבֵֽנִי׃

Yaşlılığımda beni reddetme. Gücüm tükendiğinde beni bırakma.

כִּֽי־אָמְר֣וּ אוֹיְבַ֣י לִ֑י וְשֹׁמְרֵ֥י נַ֝פְשִׁ֗י נוֹעֲצ֥וּ יַחְדָּֽו׃

Çünkü düşmanlarım hakkımda konuşuyor. Canımı gözleyenler birlikte düzen kuruyorlar.

לֵ֭אמֹר אֱלֹהִ֣ים עֲזָב֑וֹ רִֽדְפ֥וּ וְ֝תִפְשׂ֗וּהוּ כִּי־אֵ֥ין מַצִּֽיל׃

“Tanrı onu terk etti” diyorlar. “Peşine düşün de yakalayın, çünkü onu kurtaracak kimse yok.”

אֱ֭לֹהִים אַל־תִּרְחַ֣ק מִמֶּ֑נִּי אֱ֝לֹהַ֗י לְעֶזְרָ֥תִי חישה¹׃

Ey Tanrı, benden uzak durma. Tanrım, yardımıma koş.

יֵבֹ֣שׁוּ יִכְלוּ֮ שֹׂטְנֵ֪י נַ֫פְשִׁ֥י יַֽעֲט֣וּ חֶ֭רְפָּה וּכְלִמָּ֑ה מְ֝בַקְשֵׁ֗י רָעָתִֽי׃

Beni suçlayanlar hayal kırıklığıyla yok olsunlar. Bana zarar vermek isteyenleri, rezillik ve utanç kaplasın.

וַ֭אֲנִי תָּמִ֣יד אֲיַחֵ֑ל וְ֝הוֹסַפְתִּ֗י עַל־כָּל־תְּהִלָּתֶֽךָ׃

Ama ben hep umut ederim, övgülerine övgü eklerim.

פִּ֤י ׀ יְסַפֵּ֬ר צִדְקָתֶ֗ךָ כָּל־הַיּ֥וֹם תְּשׁוּעָתֶ֑ךָ כִּ֤י לֹ֖א יָדַ֣עְתִּי סְפֹרֽוֹת׃

Ağzım senin doğruluğunu, tam ölçüsünü bilmesem de, tüm gün senin kurtuluşundan söz edecek.

אָב֗וֹא בִּ֭גְבֻרוֹת אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה אַזְכִּ֖יר צִדְקָתְךָ֣ לְבַדֶּֽךָ׃

Efendi Yahve’nin büyük işleriyle geleceğim. Senin doğruluğundan, yalnızca senin doğruluğundan söz edeceğim.

אֱֽלֹהִ֗ים לִמַּדְתַּ֥נִי מִנְּעוּרָ֑י וְעַד־הֵ֝֗נָּה אַגִּ֥יד נִפְלְאוֹתֶֽיךָ׃

Ey Tanrı, gençliğimden beri bana öğrettin. Şimdiye dek şaşılası işlerini ilan ettim.

וְגַ֤ם עַד־זִקְנָ֨ה ׀ וְשֵׂיבָה֮ אֱלֹהִ֪ים אַֽל־תַּעַ֫זְבֵ֥נִי עַד־אַגִּ֣יד זְרוֹעֲךָ֣ לְד֑וֹר לְכָל־יָ֝ב֗וֹא גְּבוּרָתֶֽךָ׃

Evet, yaşlanıp saçlarıma ak düşse de, ey Tanrı gücünü gelecek kuşağa, büyüklüğünü gelecek olanların hepsine bildirene dek, beni bırakma,

וְצִדְקָתְךָ֥ אֱלֹהִ֗ים עַד־מָ֫ר֥וֹם אֲשֶׁר־עָשִׂ֥יתָ גְדֹל֑וֹת אֱ֝לֹהִ֗ים מִ֣י כָמֽוֹךָ׃

Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor. Büyük işler yaptın. Senin gibisi var mı, ey Tanrı?

אֲשֶׁ֤ר הראיתנו¹ ׀ צָר֥וֹת רַבּ֗וֹת וְרָ֫ע֥וֹת תָּשׁ֥וּב תחיינו² וּֽמִתְּהֹמ֥וֹת הָ֝אָ֗רֶץ תָּשׁ֥וּב תַּעֲלֵֽנִי׃

Sen ki, bize çok acı dertler gösterdin, beni yaşatacak, yerin derinliklerinden bizi yeniden çıkaracaksın.

תֶּ֤רֶב ׀ גְּֽדֻלָּתִ֗י וְתִסֹּ֥ב תְּֽנַחֲמֵֽנִי׃

Saygınlığımı artır, beni yeniden rahatlat.

גַּם־אֲנִ֤י ׀ אוֹדְךָ֣ בִכְלִי־נֶבֶל֮ אֲמִתְּךָ֪ אֱלֹ֫הָ֥י אֲזַמְּרָ֣ה לְךָ֣ בְכִנּ֑וֹר קְ֝ד֗וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל׃

Ben de seni sadakatinden ötürü seni arpla öveceğim, ey Tanrım. Lirle sana ilahiler söyleyeceğim, ey İsrael'in Kutsalı.

תְּרַנֵּ֣נָּ֣ה שְׂ֭פָתַי כִּ֣י אֲזַמְּרָה־לָּ֑ךְ וְ֝נַפְשִׁ֗י אֲשֶׁ֣ר פָּדִֽיתָ׃

Dudaklarım sevinçle haykıracak! Kurtarmış olduğun canım seni ezgilerle övecek!

גַּם־לְשׁוֹנִ֗י כָּל־הַ֭יּוֹם תֶּהְגֶּ֣ה צִדְקָתֶ֑ךָ כִּי־בֹ֥שׁוּ כִֽי־חָ֝פְר֗וּ מְבַקְשֵׁ֥י רָעָתִֽי׃

Dilim de bütün gün senin doğruluğundan söz edecek, çünkü bana zarar vermek isteyenler, hayal kırıklığına uğrayıp kahroldular.