Mezmurlar 11

לַמְנַצֵּ֗חַ לְדָ֫וִ֥ד¹ בַּֽיהוָ֨ה ׀ חָסִ֗יתִי אֵ֭יךְ תֹּאמְר֣וּ לְנַפְשִׁ֑י נודו² הַרְכֶ֥ם צִפּֽוֹר׃

Ben Yahve’ye sığınırım. Nasıl olur da canıma, “Kuş gibi dağa kaç” dersiniz?

כִּ֤י הִנֵּ֪ה¹ הָרְשָׁעִ֡ים יִדְרְכ֬וּן קֶ֗שֶׁת כּוֹנְנ֣וּ חִצָּ֣ם עַל־יֶ֑תֶר לִיר֥וֹת בְּמוֹ־אֹ֝֗פֶל לְיִשְׁרֵי־לֵֽב׃

Çünkü işte, kötüler yaylarını geriyor. Karanlıkta dürüst yüreklileri vurmak için, Oklarını kiriş üzerine yerleştirdiler.

כִּ֣י הַ֭שָּׁתוֹת יֵֽהָרֵס֑וּן צַ֝דִּ֗יק מַה־פָּעָֽל׃

Temeller yıkılırsa, doğru kişi ne yapabilir?

יְהוָ֤ה ׀ בְּֽהֵ֘יכַ֤ל קָדְשׁ֗וֹ יְהוָה֮ בַּשָּׁמַ֪יִם כִּ֫סְא֥וֹ עֵינָ֥יו יֶחֱז֑וּ עַפְעַפָּ֥יו יִ֝בְחֲנ֗וּ בְּנֵ֣י אָדָֽם׃

Yahve kutsal tapınağındadır. Yahve gökte tahtındadır. O’nun gözleri bakar. Gözleri insanoğullarını sınar.

יְהוָה֮ צַדִּ֪יק יִ֫בְחָ֥ן וְ֭רָשָׁע וְאֹהֵ֣ב חָמָ֑ס שָֽׂנְאָ֥ה נַפְשֽׁוֹ׃

Yahve doğru kişiyi sınar, ama O'nun canı kötüden ve zorbalığı sevenden nefret eder.

יַמְטֵ֥ר עַל־רְשָׁעִ֗ים פַּ֫חִ֥ים אֵ֣שׁ וְ֭גָפְרִית וְר֥וּחַ זִלְעָפ֗וֹת מְנָ֣ת כּוֹסָֽם׃

Kötülerin üzerine kızgın korlar yağdıracak; ateş, kükürt ve kavurucu rüzgâr onların kâsesine düşen pay olacak.

כִּֽי־צַדִּ֣יק יְ֭הוָה צְדָק֣וֹת אָהֵ֑ב יָ֝שָׁ֗ר יֶחֱז֥וּ פָנֵֽימוֹ׃

Çünkü Yahve doğrudur. Doğruluğu sever. Doğru kişi O’nun yüzünü görecek.