Mezmurlar 12

לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־הַשְּׁמִינִ֗ית מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃

Yardım et, ey Yahve, çünkü tanrısal kişi kalmadı. İnsanoğulları arasında sadık olanlar tükeniyor.

¹הוֹשִׁ֣יעָה יְ֭הוָה כִּי־גָמַ֣ר חָסִ֑יד כִּי־פַ֥סּוּ אֱ֝מוּנִ֗ים מִבְּנֵ֥י אָדָֽם׃

Herkes komşusuna yalan söylüyor. Yaltaklanan dudaklarla, çift yürekle konuşuyorlar.

¹שָׁ֤וְא ׀ יְֽדַבְּרוּ֮ אִ֤ישׁ אֶת־רֵ֫עֵ֥הוּ שְׂפַ֥ת חֲלָק֑וֹת בְּלֵ֖ב וָלֵ֣ב יְדַבֵּֽרוּ׃

Yahve tüm yaltaklanan dudakları, ve övünen dilleri kessin.

¹יַכְרֵ֣ת יְ֭הוָה כָּל־שִׂפְתֵ֣י חֲלָק֑וֹת לָ֝שׁ֗וֹן מְדַבֶּ֥רֶת גְּדֹלֽוֹת׃

Onlar, “Dilimizle galip geleceğiz. Dudaklarımız bizimdir. Kim bizim üzerimizde efendidir?” derler.

¹אֲשֶׁ֤ר אָֽמְר֨וּ ׀ לִלְשֹׁנֵ֣נוּ נַ֭גְבִּיר שְׂפָתֵ֣ינוּ אִתָּ֑נוּ מִ֖י אָד֣וֹן לָֽנוּ׃

“Mazlumların ezilmesinden ve yoksulların iniltilerinden ötürü, şimdi kalkacağım” diyor Yahve, “Ona kötülük edenlerden kurtarıp güvenli bir yere koyacağım.”

¹מִשֹּׁ֥ד עֲנִיִּים֮ מֵאַנְקַ֪ת אֶבְי֫וֹנִ֥ים עַתָּ֣ה אָ֭קוּם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה אָשִׁ֥ית בְּ֝יֵ֗שַׁע יָפִ֥יחַֽ לֽוֹ׃

Yahve’nin sözleri kusursuzdur, toprak ocakta eritilmiş, yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.

¹אִֽמֲר֣וֹת יְהוָה֮ אֲמָר֪וֹת טְהֹ֫ר֥וֹת כֶּ֣סֶף צָ֭רוּף בַּעֲלִ֣יל לָאָ֑רֶץ מְ֝זֻקָּ֗ק שִׁבְעָתָֽיִם׃

Sen onları koruyacaksın, ey Yahve. Onları bu kuşaktan daima koruyacaksın.

¹אַתָּֽה־יְהוָ֥ה תִּשְׁמְרֵ֑ם תִּצְּרֶ֓נּוּ ׀ מִן־הַדּ֖וֹר ז֣וּ לְעוֹלָֽם׃

Alçaklık insanoğulları arasında yüceltildiğinde, kötüler her yanda dolaşır.

¹סָבִ֗יב רְשָׁעִ֥ים יִתְהַלָּכ֑וּן כְּרֻ֥ם זֻ֝לּ֗וּת לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃