שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת1 רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרַ֑י יֹֽאמַר־נָ֝א יִשְׂרָאֵֽל׃
Gençliğimden beri bana çok kez eziyet ettiler. Şimdi İsrael desin:
Mezmurlar 129
רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרָ֑י גַּ֝ם לֹא־יָ֥כְלוּ לִֽי׃
Gençliğimden beri bana çok kez eziyet ettiler, yine de bana karşı galip gelemediler.
עַל־גַּ֭בִּי חָרְשׁ֣וּ חֹרְשִׁ֑ים הֶ֝אֱרִ֗יכוּ למענותם1׃
Çiftçiler sırtımda saban sürdüler. Saban izlerini uzun bıraktılar.
יְהוָ֥ה צַדִּ֑יק קִ֝צֵּ֗ץ עֲב֣וֹת רְשָׁעִֽים׃
Yahve doğrudur. Kötülerin bağlarını kopardı.
יֵ֭בֹשׁוּ וְיִסֹּ֣גוּ אָח֑וֹר כֹּ֝֗ל שֹׂנְאֵ֥י צִיּֽוֹן׃
Hayal kırıklığına uğrayıp geri dönsünler, Siyon'dan nefret edenlerin hepsi.
יִ֭הְיוּ כַּחֲצִ֣יר גַּגּ֑וֹת שֶׁקַּדְמַ֖ת שָׁלַ֣ף יָבֵֽשׁ׃
Büyümeden önce kuruyan, damlardaki ot gibi olsunlar.
שֶׁלֹּ֤א מִלֵּ֖א כַפּ֥וֹ קוֹצֵ֗ר וְחִצְנ֥וֹ מְעַמֵּֽר׃
Onunla orakçı elini, demetçi kucağını doldurmaz.
וְלֹ֤א אָֽמְר֨וּ ׀ הָעֹבְרִ֗ים בִּרְכַּֽת־יְהוָ֥ה אֲלֵיכֶ֑ם בֵּרַ֥כְנוּ אֶ֝תְכֶ֗ם בְּשֵׁ֣ם יְהוָֽה׃
Oradan geçenler de, “Yahve’nin kutsaması üzerinize olsun. Sizi Yahve'nin adıyla kutsuyoruz” demezler.