שִׁ֥יר הַֽמַּֽעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד1 יְהוָ֤ה ׀ לֹא־גָבַ֣הּ לִ֭בִּי וְלֹא־רָמ֣וּ עֵינַ֑י וְלֹֽא־הִלַּ֓כְתִּי ׀ בִּגְדֹל֖וֹת וּבְנִפְלָא֣וֹת מִמֶּֽנִּי׃
Ey Yahve, yüreğim gururlu, gözlerim yükseklerde değil, ne büyük meselelerle, ne de benim için fazlasıyla harika olan şeylerle ilgilenmiyorum.
אִם־לֹ֤א שִׁוִּ֨יתִי ׀ וְדוֹמַ֗מְתִּי נַ֫פְשִׁ֥י כְּ֭גָמֻל עֲלֵ֣י אִמּ֑וֹ כַּגָּמֻ֖ל עָלַ֣י נַפְשִֽׁי׃
Ana kucağında sütten kesilmiş bir çocuk gibi gerçekten canımı sakinleştirip susturdum, canım sütten kesilmiş bir çocuk gibi.
יַחֵ֣ל יִ֭שְׂרָאֵל אֶל־יְהוָ֑ה מֵֽ֝עַתָּ֗ה וְעַד־עוֹלָֽם׃
Ey İsrael, Yahve’ye umut bağla, şimdiden sonsuza dek.